You are here: Početna » Zabava » Biografije » Sintija Elen Nikson
utorak, 19 jun 2018

Sintija Elen Nikson

nixon-blackSintija Elen Nikson (Cynthia Ellen Nixon), rođena 9. aprila 1966. godine, je američka glumica, dobitnica nagrada Toni (Tony) i dva puta Emi (Emmy), poznata po ulozi advokatice Mirande Hobz (Miranda Hobbes) u popularnoj HBO-ovoj komediji-drami i filmu „Seks i grad“ (Sex and the City, 1998-2004, 2008).

Rana mladost i počeci karijere

Niksonova je rođena u Njujorku kao ćerka glumice En Nol (Anne Knoll) i radio novinara Voltera Niksona (Walter Nixon). Njeno prvo pojavljivanje na ekranu je bila uloga varalice u emisiji „Istinu govoreći“ (To Tell the Truth) u kojoj je radila njena majka. Počela je da glumi sa dvanaest godina, kada se pojavila u ulozi devojčice u koju se zaljubljuje bogati školski drug, u ABC-ovom Specijalu u okviru školskog programa „Sedam želja bogatog dečaka“ (The Seven Wishes of a Rich Kid) iz 1979.godine. Njen filmski debi je bio sa Kristi Mek Nikol (Kristy McNichol) i Tejum O’Nil (Tatum O’Neal) u „Malim dragim stvorenjima“ (Little Darlings, 1980). Brodvejski debi je ostvarila 1980. godine ulogom detinjaste Dine Lord (Dinah Lord) u rimejku „Priče iz Filadelfije“ (The Philadelfhia Story). Balansirajući između filma, televizije i pozorišta uradila je projekte poput ABC-ovog filma „Moje telo, moje dete“ (My Body, My Child) iz 1982. godine, „Princ grada“ (Prince of the City, 1981) i „Ja sam na posteru“ (I Am the Cheese) 1983. godine i 1982. godine projekat u off – Broadway produkciji „ Lidi Brizi“ Džona Guara (John Guare’s Lydie Breeze). 1985. godine pojavila se zajedno sa Džefom Danijelsom (Jeff Daniels) u „Nebu boje limuna“ (Lemon Sky) Lenforda Vilsona (Lanford Wilson) u Second Stage Theatre-u.

Niksonova je završila Srednju školu koledža Hanter (Hunter College High School) i ostvarila pozorišnu karijeru dok je bila student prve godine na koledžu Barnard (Barnard College) 1984. godine, istovremeno nastrupajući u dve hit brodvejske predstave koje je režirao Majk Nikolz (Mike Nichols). Bile su to „Prava stvar“ (The Real Thing), u kojoj je igrala ćerku Džeremi Ajronsa (Jeremy Irons) i Kristin Baranski (Christine Baranski), i „Vreva“ (Hurlyburly), gde je glumila mladu ženu koja dolazi u susret sa ljigavim holivudskim tipovima. Pošto su ova dva pozorišta udaljena samo dva bloka, a njene uloge su bile kratke, uspevala je da stigne iz jednog pozorišta u drugo.

Prvu značajnu sporednu filmsku ulogu ostvarila je 1986. godine u delu Maršala Brikmana (Marshall Brickman) „Projekat Menhetn“ (The Manhattan Project), gde je igrala inteligentnu tinejdžerku koja pomaže svom dečku (Christopher Collet) da napravi nuklearnu bombu. Bila je i deo glumačke postave NBC-eve mini-serije „Ubistvo Meri Fagan“ (The Murder of Mary Phagan) 1988.godine, u kojoj su glavne uloge igrali Džek Lemon (Jack Lemon) i Kevin Spejsi (Kevin Spacy) i ostvarila lik ćerke predsedničkog kandidata (Michael Murphy) u „Taneru ’88“ (Tanner ’88) iste godine, oštroj epizodnoj političkoj satiri Roberta Altmana na HBO-u—kasnije će produbiti ulogu za nastavak „Taner na Tanera“ (Tanner on Tanner) 2004.godine.

1990-te

cynthia-nixonU pozorištu je Sintija Nikson igrala Juliju u „Romeu i Juliji“ u produkciji New York Shakespeare Festival-a 1988.godine i glumila u sekcijskoj produkciji Pulicerom nagrađenih „Hajdinih hronika“ Vendi Vaserstajn (Wendy Wasserstein’s The Heidi Chronicles), ostvarivši više likova nakon što je komad stigao na Brodvej 1989. godine. Zamenila je Maršu Gej Harden (Marcia Gay Harden) u ulozi mormonske supruge, zavisnice od tableta, čiji muž otkriva svoju homoseksualnost u dvodelnom filmu „Anđeli u Americi“ (Angels in America), koji je 1994.godine označio prekretnicu u stvaralaštvu Tonija Kušnera (Tony Kushner), bila nominovana za nagradu Toni za ostvarenje lika tvrdoglave mlade žene koja se zaljubljuje u jednog maminog sina u „Indiskrecijama“ (Les Parents Terribles) 1996.godine, što je bio njen šesti brodvejski šou, i, mada u početnoj raspodeli dodeljena drugoj glumici, na kraju je dobila ulogu Lale Levi, ambiciozne Skarlet O’Hare u „Poslednjoj noći Balihua“ (The Last Night of Ballyhoo, 1997), predstavi koja je dobila nagradu Toni.
Niksonova je jedan od osnivača pozorišne trupe The Drama Dept; koju su, izmeđi ostalih sačinjavali Sara Džesika Parker (Sarah Jessica Parker), Dilan Bejker (Dylan Baker), Džon Kameron Mičel (John Cameron Mitchell) i Bili Krudap (Billy Crudup), i pojavljivala se u produkcijama ove grupe, kao što su „Kraljevstvo na zemlji“ (Kingdom on Earth, 1996), „Junski mesec“ (June Moon) i „Kao pčele utonule u med“ (As Bees in Honey Drown), obe iz 1997. godine, „Nada je ova stvar sa perjem“ (Hope is the Thing with Feathers, 1998) i „Seoski klub“ (The Country Club, 1999).

Niksonova je ostvarila sporedne uloge u filmovima „Vrednosti porodice Adams“ (Addams Family Values, 1993), „Marvina soba“ (Marvin’s Room, 1996), „Izvan grada“ (The Out-of-Towners, 1999) i „Bebin dan van kuće“ (Baby’s Day Out).


Vrhunac slave

Značajno se istakla kao jedan od četiri stalna lika HBO-ove uspešne komedije „Seks i grad“ (1998 – 2004), gde igra strogu advokaticu Mirandu pored zvezde serije Sare Džesike Parker. 2002. i 2003. godine bila je nominovana za nagradu Emi za najbolju sporednu žensku ulogu u humorističkoj seriji, a 2004. godine ju je i osvojila za završnu sezonu serije.

Ogromna popularnost serije donela joj je 2002. godine prvu glavnu ulogu na filmu u „Savetima gusenice“ (Advice from a Caterpillar), gde je igrala video umetnicu koja se, uprkos žestokim naporima da izbegne emocionalno vezivanje, zaljubljuje u glumca biseksualca, koji se zabavlja sa homoseksualcem, inače, njenim najboljim prijateljem. Igrala je i glavnu ulogu u prazničnoj TV epici „Tatini anđeli“ (Papa’s Angels, 2000) zajedno sa Skotom Bakulom (Scott Bakula). 2002. godine takođe joj je dodeljena uloga g-đe Pigi (Mrs. Piggee) u diskografskoj komediji „Igbijev pad“ (Igby Goes Down), a njen nastup u pozorišnom komadu „Žene“ (The Women) autorke Kler But Lus (Clare Booth Luce) je snimljen za PBS-ov serijal „Pozorište na ekranu“ (Stage on Screen).

sex-and-the-city-1Gostovala je u „Urgentnom centru“ (ER) 2005. godine u ulozi majke koja biva podvrgnuta komplikovanom zahvatu da bi se smanjile posledice jakog moždanog udara. Usledila je uloga Elinor Ruzvelt (Eleanor Roosevelt) u „Toplicama“ (Warm Springs, 2005) u produkciji HBO-a, priči o potrazi Frenklina Delana Ruzvelta (Franklin Delano Roosevelt) za čudotvornim lekom za njegovu paralizu. Za ovo izvođenje bila je nominovana za nagradu Emi za glavnu žensku ulogu u mini seriji ili filmu. Zatim je dobila epizodnu ulogu u Fox-ovoj hit seriji „Haus“ (House), u epizodi „Prevara“ (Deception), koja je emitovana 13. decembra 2005. godine, gde je igrala pacijentkinju koja je preživela moždani udar i nadmudruje se sa dr. Hausom (Hugh Laurie).

2006. godine Sintija Nikson je osvojila nagradu Toni za najbolju glavnu žensku ulogu u drami Dejvida Lindzi-Obera (David Lindsay-Abaire) „Zečja rupa“ (Rabbit Hole) koja je dobila Pulicerovu nagradu. 2008. godine ponovo je nastupila u ulozi Mirande Hobz u filmu „Seks i grad“ koji je režirao izvršni producent HBO-a Majkl Patrik King (Michael Patrick King) i u kojem je nastupila ista glumačka ekipa kao i u originalnoj seriji.
2008. godine nominovana je, takođe, za nagradu „Best Spoken Word Album“ u okviru 51. godišnje nagrade Gremi (Grammy) zajedno sa Bju Bridžis (Beau Bridges) i Bler Andervud (Blair Underwood) za album „An Inconvenient Truth (Al Gore)“.

Privatni život

Niksonova ima dvoje dece, ćerku Samantu (Samantha), rođenu 1996. godine i sina Čarlsa Ezekila (Charles Ezekiel), rođenog 2002. godine sa Denijem Mozesom (Danny Mozes), engleskim profesorom, sa kojim je bila u vezi od 1988. do 2003. godine.

Počela je da se zabavlja sa aktivistkinjom pokreta za obrazovanje Kristin Marinoni (Christine Marinoni) u januaru 2004. godine; mediji su se zainteresovali za ovu vezu septembra iste godine. U februaru 2005. godine New York Post i drugi izvori su objavili da se Niksonova preselila u Bruklin da bi živela sa Marinonijevom. Međutim, Niksonova je izjavila za The Now York Times u januaru 2006. godine da se nije preselila, jer privatne škole na Menhetnu u koje idu njena deca imaju prioritet. Komentarišući svoju vezu u intervjuu za New York Magazine 2006. godine izjavila je da nikada nije vodila nikakvu borbu sa svojom seksualnošću: „Nikada se nisam osećala kao da postoji neki nesvesni deo mene koji se probudio i izbio na površinu; nije bilo borbe, nisam pokušavala da to potisnem. Upoznala sam ovu ženu, zaljubila se u nju, a ja sam javna ličnost.“ U jednom intervjuu maja 2007. godine rekla je: „Što se tiče seksualne orjentacije, ne osećam se kao da sam se zaista promenila... Čitav život sam bila sa muškarcima i nikada se nisam zaljubila u ženu. Ali, kada se to dogodilo, nije delovalo tako čudno. Ja sam samo žena zaljubljena u drugu ženu.“

cynthia_gfU martu 2008. godine Fox News je objavio da je Sintija Nikson u vezi sa Kristin Marinoni od 2003. godine. „Ja sam u fantastičnoj vezi koja traje oko četiri godine“, rekla je tada 41-godišnja Sintija. U aprilu 2008. godine dobila je nagradu fondacije Point, koja obezbeđuje stipendije studentima homoseksualcima u SAD-u, za predstavljanje uzora mladim homoseksualcima.

U intervjuu za Good Morming America, koji je emitovan 15. aprila 2008. godine, Sintija Nikson je objavila da se bori sa rakom dojke prvi put nakon što joj je dijagnostikovan prilikom rutinskog mamograma oktobra 2006. godine. U početku nije ovo iznosila u javnost zbog osećaja nelagodnosti, ali od tada, ne samo da je otvoreno priznala da ima rak, već je postala i aktivistkinja pokreta za borbu protiv raka i uspela da ubedi direktora NBC-a da emituje specijal o njenoj bolesti u udarnom terminu. 2008. godine postala je ambasador pokreta Susan G. Komen for the Cure.

Prevod: Jasmina Sibinovski

Komentari
Dodaj Novi
Dodaj komentar
Ime:
Email:
 
Naslov:
UBBCode:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
Morate navesti anti-spam kod koji stoji na slici.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."